نگاهی بر تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2

نگاهی بر تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2

در اخبار, بیماری کووید19, مطالب و مقالات علمی تیر 5, 1399

به تازگی مقاله ای در JAMA (مجله پزشکی عمومی) در خصوص تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2 منتشر شده است. در این مقاله به تشریح چگونگی تفسیر دو مورد از آزمایشات تشخیصی متداول؛ واکنش تکثیر زنجیره‌ای معکوس به روش ملکولی (RT-PCR) و سنجش Immunosorbent Immunosorbent-IgM & IgG ELISA در تشخیص “سندرم حاد تنفسی حاد کروناویروس (SARS-COV-2)” ، در بزرگسالان آلوده به CoVID-19 ، که مصونیت ندارند. پرداخته ‌است.

آزمایش‌های تشخیصی ملکولی RT-PCR در تشخیص قطعی بیماری کووید-19 رایج‌ترین و دارای 100٪ ویژگی هستند. در این آزمایش با هدف قرار دادن یک یا چند ژن RNA ویروس از نمونه‌های گرفته شده از دستگاه تنفس فوقانی افراد آلوده، مبتلابودن و یا عدم ابتلا را مشخص می‌کنند. با استفاده از RT-PCR ، RNA ویروسی (PCR مثبت) در روز اول و در هفته اول شروع علائم تشخیص داده می‌شود، نتایج مثبت PCR در هفته سوم شروع علائم، کاهش می‌یابد و در هفته‌های بعدی قابل تشخیص نمی‌باشد. PCR مثبت یک شاخص قطعی برای حضور ویروس زنده نیست بلکه فقط RNA ویروسی را تشخیص می‌دهد. مثبت کاذب در آزمون RT-PCR به آلودگی و خطاهای فنی نسبت داده می‌شود.

در برخی موارد ابتلا که منطبق بر یافته‌های حال حاضر نیستند، همانند تشخیص RNA ویروسی وجود داشته است؛ (نتیجه مثبت RT-PCR بیش از هفته 6 نتیجه مثبت اولیه ؛ نتیجه مثبت پس از 2 نتیجه منفی متوالی در روز متوالی)، و هیچ یافته قطعی برای توضیح چنین ناهنجاری‌ها نبوده است. جدول زمانی یک نتیجه مثبت PRC بین انواع نمونه متفاوت است. در خلط، مثبت بودن PRC در مقایسه با سواب نازوفارنکس بسیار کندتر رخ می‌دهد، بنابراین نتایج PCR مثبت می‌تواند پس از آزمایش سواب نازوفارنکس منفی در نمونه خلط مشاهده شود. مدفوع می تواند PRC مثبت را 4 تا 11 روز پس از سواب نازوفارنکس منفی PRC و بدون شدت بالینی مربوطه آزمایش کند.

دومین آزمایش تشخیصی برای SARS-CoV-2 ، آزمایش سرولوژی است. این آزمایش با اندازه گیری آنتی‌بادی‌های IgM و IgG فرد، مبتلا بودن فرد به بیماری CoVID-19 را به طور غیر‌مستقیم تشخیص می‌دهد.  IgG و IgM ELISA می‌توانند 4 روز پس از شروع علائم مثبت باشند، با این حال، قله‌های (Peak) تشخیص آنتی‌بادی IgM و IgG در هفته 3 صورت می‌گیرند.

ترکیب هر دو آزمایش تشخیصی، دارای حساسیت ترکیبی 98.6٪ بود ، در حالی که تست PCR به تنهایی دارای حساسیت 51.9٪ بود (هدف قرار دادن نوکلوکپسید که فراوان‌ترین پروتئین ویروسی در ویروس SARS-COV-2 است ، بنابراین باعث افزایش حساسیت تست می‌شود). مثبت بودن و کارآیی این آزمایش‌های تشخیصی بستگی به دوره شروع علائم ویروس دارد. در طول 5.5 روز اول RT-PCR از مثبت بالاتری برخوردار است. بعد از 5.5 روز IgM ELISA دارای ضریب فراوانی بالاتری است.

خلاصه شکل:

به طور خلاصه، تشخیص ویروسی در طول هفته اول و هفته دوم قبل از شروع علائم بعید است. احتمال تشخیص ویروسی برای آزمایشات RT-PCR طی هفته‌های یک و دو (و به میزان کمتر هفته سوم) بعد از شروع علائم افزایش می‌یابد و از هفته سوم به بعد کاهش می‌یابد؛ جایی که نتایج منفی PCR احتمال بیشتری دارد (PCR یک سواب نازوفارنکس) . تشخیص آنتی بادی در پایان هفته دوم شروع علائم آغاز می‌شود. میزان IgG در هفته سوم به اوج (قله) می‌رسد و با‌ شیبی آرام کاهش می‌یابد. در حالی که، میزان IgM تقریباً همزمان با IgG  افزایش (قله) می‌یابد، اما شیب نزولی آن خیلی سریعتر  از IgG است و از هفته پنجم کاهش می‎‌یابد و تا هفته هفتم این روند نزولی ادامه می‌یابد تا تشخیص آن در نمونه سرم مقدور نباشد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *