نگاهی بر تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2

نگاهی بر تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2

در مقاله, بیماری کووید19, اخبار, اخبار, بیماری کووید19, مقاله تیر 5, 1399

به تازگی مقاله ای در JAMA (مجله پزشکی عمومی) در خصوص تفسیر آزمایشات تشخیصی SARS-CoV-2 منتشر شده است. در این مقاله به تشریح چگونگی تفسیر دو مورد از آزمایشات تشخیصی متداول؛ واکنش تکثیر زنجیره‌ای معکوس به روش ملکولی (RT-PCR) و سنجش Immunosorbent Immunosorbent-IgM & IgG (ELISA) در تشخیص “سندرم حاد تنفسی حاد کروناویروس (SARS-COV-2)” ، در بزرگسالان آلوده به CoVID-19 ، که مصونیت ندارند. پرداخته‌است.

تست‌های تشخیصی RT-PCR در تشخیص قطعی بیماری کووید-19 رایج ترین و دارای 100٪ ویژگی هستند. در این آزمایش با هدف قرار دادن یک یا چند ژن RNA ویروس از نمونه‌های دستگاه تنفس فوقانی افراد آلوده، مبتلابودن و یا عدم ابتلا را مشخص می‌کنند. با استفاده از RT-PCR ، RNA ویروسی (PCR مثبت) در روز اول و در هفته اول شروع علائم تشخیص داده می‌شود، نتایج مثبت PCR در هفته سوم شروع علائم، کاهش می یابد و در هفته‌های بعدی کشف نمی‌شود. PCR مثبت یک شاخص قطعی برای حضور ویروس زنده نیست بلکه فقط RNA ویروسی را تشخیص می‌دهد. مثبت کاذب در آزمون RT-PCR به آلودگی و خطاهای فنی نسبت داده می‌شود.

در برخی موارد ابتلا که منطبق بر یافته‌های حال حاضرنیستند، تشخیص RNA ویروسی وجود داشته است؛ (نتیجه مثبت RT-PCR بیش از هفته 6 نتیجه مثبت اولیه ؛ نتیجه مثبت پس از 2 نتیجه منفی متوالی در روز متوالی)، و هیچ یافته قطعی برای توضیح چنین ناهنجاری‌ها نبوده است. جدول زمانی یک نتیجه مثبت PRC بین انواع نمونه متفاوت است. در خلط، مثبت بودن PRC در مقایسه با سواب نازوفارنکس بسیار کندتر است، بنابراین نتایج PCR مثبت می‌تواند پس از آزمایش سواب نازوفارنکس منفی در نمونه خلط مشاهده شود. مدفوع می تواند PRC مثبت را 4 تا 11 روز پس از سواب نازوفارنکس منفی PRC و بدون شدت بالینی مربوطه آزمایش کند.

دومین آزمایش تشخیصی برای SARS-CoV-2 ، آزمایش سرولوژی است. این آزمایش با اندازه گیری آنتی بادی های IgM و IgG میزبان ، CoVID-19 را به طور غیر مستقیم تشخیص می‌دهد. جامعه مورد مطالعه برای این روش تشخیصی‌، افرادی است که از سیستم ایمنی و از نظر ویروس محافظت می شوند. IgG و IgM ELISA می توانند 4 روز پس از شروع علائم مثبت باشند ، با این حال ، قله های تشخیص آنتی بادی IgM و IgG در هفته 3 ایجادمی گیرند.

ترکیب هر دو آزمایش تشخیصی، دارای حساسیت ترکیبی 98.6٪ بود ، در حالی که تست PCR به تنهایی دارای حساسیت 51.9٪ بود (هدف قرار دادن نوکلوکپسید که فراوان ترین پروتئین ویروسی در ویروس CoVID-19 است ، بنابراین باعث افزایش حساسیت تست می شود). مثبت بودن و کارآیی این آزمایش های تشخیصی بستگی به دوره شروع علائم ویروس دارد. در طول 5/5 روز اول RT-PCR از مثبت بالاتری برخوردار است. بعد از 5/5 روز IgM ELISA دارای ضریب فراوانی بالاتری است.

خلاصه شکل:

به طور خلاصه، تشخیص ویروسی در طول هفته 1 و هفته 2 قبل از شروع علائم بعید است. احتمال تشخیص ویروسی برای آزمایشات RT-PCR طی هفته های 1 و 2 (و به میزان کمتر هفته 3) بعد از شروع علائم افزایش می یابد و از هفته 3 به بعد کاهش می یابد ، جایی که نتایج منفی PCR احتمال بیشتری دارد (PCR یک سواب نازوفارنکس) . تشخیص آنتی بادی در پایان هفته 2 شروع علائم شروع می شود. تشخیص IgG در هفته 3 به اوج (قله) می‌رسد و با‌ شیبی آرام کاهش می‌یابد. در حالی که، تشخیص IgM تقریباً همزمان با IgG  افزایش (قله) می‌یابد، اما شیب نزولی آن خیلی سریعتر است و از IgG در هفته 5 کاهش می یابد و تا هفته 7 از بین می رود.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *